home      recentere verhalen        proza
Er zwommen eenden in mijn groentetuin

 

 

 

 

 

Mijn ouders woonden in Duffel, in de Wouwendonkstraat, in een villaatje, halfopen bebouwing. Hun bouwgrond telde meer dan 800 m2 en liep van de Wouwendonkstraat tot de achterliggende Gasstraar.  Mijn zus en ik verkochten na hun overlijden hun huis en de helft van de bouwgrond, de andere helft, grenzend aan de Gasstraat, hield ik. De notaris, een goede kennis, zei: “Hugo; besef jij dat je het huis van je ouders verkoopt aan een ongetrouwd koppel?”. “Ze zien er gelukkig uit”, antwoordde ik. Katholiek Duffel, anno 1995. Maar mijn grond, mjn groentetuin, werd niet gelukkig met dat koppel. In het jaar 2016 met een natte lente, record natte junimaand, zwommen, een dag in juni, twee wilde eenden gezellig in mijn moestuin. Hoe kon dat?.

Foto van Marcel Verbist, woont naast mijn groentetuin

 

De bouwgrond Gasstraat-Wouwendonkstraat loopt een beetje beraf naar de ‘vallei’ van de Wouwendonkse beek. Die beek, gering bijriviertje van de Nete, liep aan de overzijde van de straat, gezien uit het huis van mijn ouders. Ze is nu gebuisd, loopt daar door buizen, is niet meer te zien.


De ouderlijke tuin bezat en die van de buren bezitten iets unieks: een  waterafvoer, ondergronds buizenstelsel naar de riolering van de Wouwendonkstraat, met een open begin in ongeveer de helft van de tuin. Zo kon het regenwater, dat op het niet bewoond deel van de tuin viel en niet direct in de grond drong, langs daar weg naar de riool. Het moest niet door, onder of langs het huis lopen. Hoofdzakelijk heerste in de straat aaneengesloten bebouwing.

Ik heb in de verkoopakte van het huis niet laten vermelden dat die waterafvoer niet beschadigd, zeker niet afgebroken mag worden. Het open begin van de waterafloop ligt nog te zieltogen in mijn tuinhelft, dicht bij de grens met de andere helft. Dat was enkele jaren een open grens. De vrouw van het koppel, een dochter van een tuinder, verzorgge mijn tomatenplanten tijdens onze vakantie in Italië. De grens werd later gesloten met een haag van afgetopte schjincipressen. Voor die bomen, juist op de scheidingslijn stak de man betonplaten in de grond, ze staken slechts enkele cm boven. Een scheidingsmuur tussen onze grondwaters? Hij spoot het onkruid voor zijn haag, oolk langs mijn zijde, dood. Mijn rabarberplanten in de buurt hingen flauw. Ik heb hem gevraagd of dat van de onkruidverdelver kon. “Neen”, antwoordde hij. Daarba stak hij de betomplaten in de grond. Was de scheiding van de grondwaters zijn welwillend stilzwijgend echte antwoord?

 

Mijn vader was een mecanicien,  zeer handig en verstandig. Jammer  dat hij  in de tijd van toen niet voor ingenieur heeft kunnen studeren. Achter het huis had hij met betonplatten, zeg maart een hangar gebouwd, waarin een wasplaats was voor mijn moeder, ruimte voor de chauffageketel, voor de auto, voor  het tuingerief, voor zijn hobby-werkplaats. Met pensioen heeft hij de werkplaats vergroot en uitgerust met een occasie draaibank en nog meer.  De betonplaten en –palen voor de hangar goot hij zelf in zelf gemaakte moelen.

 

Om meer tuin te hebben heeft de nieuwe eigenaar  de hangar fel verkleind en een garage tegen de zijmuur van het huis laten bouwen.  Daarbij is men op de ondergrondse buizen van de waterafvoer gestoten en meneer de eigenaar heeft ze laten verwijderen. Hij wist niet waarvoor ze dienden. Zag hij niet, vroeg hij mij  niet. Ik heb hem nooit over die buizen gesproken, dus hem ook nooit verboden ze ter verwijderen. Jammer.

 

Er zwommen eenden in mijn groentetuin.  Zaad rotte in plaats van te kiemen. Planten van voor de ramp stierven, ze hadden  niet de roeping om waterplant te spelen.. 

 

Normaal heb ik alleen in de winter en in het begin van de lente, wel meerdere keren, maar dan slechts enkele dagen, beperkte wateroverlast. In 2016 legde de buur van mijn tuin het boeket van een langdurige wateroverlast digitaal vast: een paar zwemmende eenden. Ik ben lid van “Vogelbescherming Vlaanderen”, een lief lid, ik bood een  tijdelijk zwemvijvertje aan welwillende eenden. Neen, neen! Het ligt aan het afbreken van de waterafvoen misscien ook aan de betonplaten in de grond, een afdamming?  Ik had in de verkoopakte moeten vermelden...  Ik ben een dom kieken. Ik wil een slimme vogel worden.